دست نوشته های تنهایی هایم

گريز
نویسنده : مهسا میرهاشمی - ساعت ٥:٥٠ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٥/۱٢/٢٠
 

چه گریزیست ز من؟                      چه شتابیست به راه؟

به چه خواهی بردن                        در شبی این همه تاریک پناه؟

مرمرین پله آن غرفه عاج                 ای دریغا که ز ما بس دور است.

لحظه ها را دریاب                          چشم فردا کور است

نه چراغی است در آن پایان             هر چه از دور نمایان است

شاید آن نقطه نورانی                     چشم گرگان بیابان است.

 

گر بهم آویزیم.........

      ما دو سرگشته تنها چون موج ....

           به پناهی که تو میجویی خواهیم رسید..

                اندر آن لحظه جادویی موج.....................