دست نوشته های تنهایی هایم

عشق ناکام
نویسنده : مهسا میرهاشمی - ساعت ۱٢:٤٠ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٥/٩/٧
 

روز آخر میرسد یارم فراموشم کند                   او چه راحت ترک آغوش ‌ترک دیدارم کند

من در این مدت همیشه یاد مهرش بوده ام      او چه سان مهر نگاهم را گذرگون رد کند

دیده ام تر شد ز دیدارش مرا تسکین دهید       یارب از هجران او این کلبه ویران میشود

از برای وصل او هر هفته کوشیدم ولی             عاقبت داغ فراغش قلب را مهمان کند

آن زمان با هر قدم نامش به شور میگفتمی      این زمان سست است پاهایم توانم اوبرید

خنده های دلربایش هر نظر آید به چشم          اخمهای دلنشینش کی ز یادم بگذرد

آن صدای مردوار و قامت رعنای او                    لیلی از او ساخت برایم گرچه مجنون بنگرد

هر نگاه دلبرش از پشت یک عالم حیا              سرخ میکرد گونه هایم قلب تندتر میتپید

کاش میشد عشوه میکرد برایش                   این خجالت عاقبت یار از کفم بیرون کند

من همه شور و وفا و شیطنت بودم ولی        از برای جلب او یک گوشه عزلت کی کند؟

هفته اخر رسید و هم چنان در سوز عشق     سوختم و دم برنیاوردم علاجم او کند

از خدا با التماس و زاری و راز و نیاز                وصل اوو خواهان شدم کی با خودش  چون کند؟

یار من در خانه است دوستان تسلایم دهید   من که رسوا گشته ام او را به من عادت دهید

مهدیه چیزی ندید از لحظه های زندگی         لیک وی را با غزلهایش سر و سامان دهید